6ixty 6ix

Het is vandaag 66 jaar geleden dat ons land werd bevrijd van haar nazi-bezetters. Ik weet nog dat mijn ouders vroeger aan mij vertelden over de bevrijding van hun geboortestad Sneek in die meimaand van 1945. Mijn vader zat als 15-jarige jochie van blijdschap op een schooldak happy-de-peppiete wezen toen de -nog niet opgepakte- collaborateurs, minder blij met de bevrijding, op hem begonnen te schieten. Stukken van de schoorsteen vlogen om zijn oren. Gelukkig kon mijn vader op tijd wegduiken, anders waren mijn zussen en ik nooit geboren geworden.Mijn moeder, een jaar jonger dan mijn vader, is bijgebleven dat de volwassen, oudere mensen dansend en zingend door de straten gingen en dat er overxe1l de kleuren rood, wit en blauw tevoorschijn kwamen. Gisteravond vertelde ze mij nog dat er toen ook enorm veel oranje linten te voorschijn kwamen. Linten met ook afbeeldingen van onze toenmalige vorstin, Wilhelmina, en afbeeldingen van prinses Juliana en prins Bernhard. Mijn moeder wist als tienermeisje niet waar men tijdens de bezetting de Nederlandse vlaggen, oranje linten en alle koninklijke memorabilia hadden verstopt, maar na de bevrijding waren ze overal en in iedere straat te zien..

3Different World

Vroeger had ik vriendjes en klasgenootjes die thuis een viewmaster hadden. Een apparaat waar ronde schijven ingeschoven behoren te worden, om zo in een driedimensionale wereld te stappen. Met gepast jaloezie tuurde ik vaak  door het apparaat naar de driedimensionale plaatjes, want thuis had ik niet zulks toverlantaarn-achtig speelgoed. Met de viewmaster was het alsof ik in een totaal andere wereld kroop. Aan xe9xe9n kant leek je in de diepte te kijken, maar eigenlijk bleef het allemaal toch tweedimensionaal. Beetje het idee van een kijkdoos.

Omdat ik mijn genen nooit heb overgebracht naar eigen nageslacht ben ik zelf nog steeds voor de volle 100% het kind dat ik vroeger was. Zo heb ik vijf jaar geleden zelf maar een viewmaster gekocht. Met diepte kijken naar de Grand Canyon of de maanlanding van Armstrong in juli 1969. Laatst vond ik op ebay een setje 'New York City' uit 1950. Nog voor een redelijke prijs, als je nagaat dat tegenwoordig sommige schijfjes uit de jaren 50 voor belachelijk hoge prijzen van eigenaar verwisselen.
Voor mij was het dubbel nostalgisch: het gevoel van het turen als kind door een viewmaster en de beelden van Amerika uit een verleden van (voor) mijn jeugd. Binnenkort maar weer eens op ebay kijken. Misschien vind ik nog meer van die ronde schijfjes van vroeger voor een redelijk prijsje..

SiX

Zo'n 6 jaar geleden, op dinsdagavond 16 november om 20:05 uur werd mijn eerste blog hier gepubliceerd. Sinds die tijd is er in de wereld veel gebeurd. Voor mij ook op persoonlijk vlak, maar ook zeker op cybergebied. Het webloggen is niet meer zo hot als het 5 jaar geleden was. Dit komt mede door de sociale netwerken als hyves, twitter en facebook.

Wanneer 'we' iets kwijt willen hoeft dit niet meer via een weblog, via diverse media kunnen we (ook in het buitenland) ons ding kwijt. Dat kan beknopt in maximaal 140 leestekens via twitter of ranzendsnel (ik kan de wereld in no-time laten weten welke films ik heb bekeken en wat ik online via de PlayStation Store heb aangeschaft via facebook). De wereld wordt kleiner en alles gaat sneller.

Een weblog bijhouden is vandaag de dag een beetje achterhaald en eigenlijk niet meer van deze tijd. Even heb ik gedacht om te stoppen met bloggen. Toch doe ik dat niet. Het is voor mij een echt (b)logboek geworden. Als ik precies wil weten wanneer iets in het verleden is gebeurd kan ik het zo terugvinden. Verder vind ik het gefröbel met foto's en lay-outs nog steeds leuk.

Al zal ik niet meer dagelijks bloggen, toch zal ik mijn meningen en belevenissen hier blijven achterlaten. Na 6 jaar hoort het toch wel een beetje bij mijn leven.

Draystation

Uitzicht op mijn jeugd

We zijn net terug uit Dronten, nadat wij daarvoor in Den Helder zijn geweest. Vandaag zijn Edo en ik 'even' bij onze moeders langs geweest. Om zo vlak voor ons vertrek naar het buitenland toch even een goedendag te zeggen.

In Den Helder ben ik samen met Edo en mijn moeder nog even naar het nieuwe appartement van mijn oudste zus (en zwager) geweest. Die hebben vanuit het nieuwe keukenraam een -voor mij- schitterend uitzicht. Voor anderen stelt het wellicht niets voor, maar voor mij is het een uitzicht op mijn jeugd. In deze omgeving ben ik opgegroeid. Diverse herinneringen schoten door mijn hoofd. En eentje werd ineens heel helder. Op de foto is het een beetje moeilijk te zien, maar daar staat ook een door klimop begroeide muur. Toen ik jeugdige dray was, was deze muur nog niet begroeid en vonden ik en de klasgenootjes van de lagere school het heerlijk (en stoer)  om hier na schooltijd op te zitten. Een beetje doelloos zoals de schooljeugd nu doet.

De meisjes (toen zeiden we meiden) uit de klas vonden het stoer om bij de kapsalon van het pleintje lippenbalsem van het merk 'Lip Lickers' te jatten. Wij jongens (ook toen zeiden we jongens) vonden het meer dan stoer om dan iets anders uit de kapsalon mee te nemen. Onze keus viel op een soort van monstertjes met shampoo in goudkleurige plastic verpakking. Nadat Enrico, Peter en ik elkaar met de schouder gebaarden om die kleine dingen in onze broekzakken te steken, liepen we later dan snel met onze buit naar de 3 meter hoge muur. Bovenop de muur konden we natuurlijk niets met een kleine hoeveelheid shampoo, maar het ging vooral om de kick (toen noemden we dat vast anders). Nog groter werd de hilariteit toen we zo'n  shampoo-monstertje opende en de inhoud geen shampoo maar een condoom bleek te zijn.

Het zou nog jaren duren voordat ik weer zoveel plezier met een condoom had.

2010-09-05d 

Blame It On The Rain

Een dagje vrij (ADV) is best lekker, maar dan moet het weer wel meewerken. Vanmorgen ben ik na het opstaan dan toch maar weer (voor heel) even het bed ingedoken om nog langzamer wakker te worden. Uiteindelijk ben ik toch redelijk op tijd uit bed gestapt om de dag te beginnen.

Ik ben aan het eind van de ochtend nog even op en neer naar Amsterdam geweest, maar daar regende het net zo hard (of harder) dan als in Almere. Ik was dus weer snel thuis. Hier heb ik wat oude fotoalbums doorgenomen en van het album van 1997 de vakantie in Schotland enkele foto's gescand.

Als het dan regent op een vrije dag vind ik het heerlijk om, met regen die tegen de ramen klettert, oude fotoalbums door te bladeren.

Schotland-a 

Schotland-d

Schotland-c 

 Schotland-b 

Schotland-e

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.